Mjúkt berg vísar til flokks steina sem einkennist af tiltölulega lausri áferð og lítilli hörku, sem gerir það venjulega auðvelt að rispa eða brotna. Í samanburði við hart steina, hafa mjúkir steinar tiltölulega gljúpa uppbyggingu þar sem innri steinefnakornin eru ekki þétt bundin; þessi burðarvirki gerir þau næm fyrir veðrun og veðrun í náttúrulegu umhverfi. Mjúkt berg er víða dreift á svæðum umhverfis ár og vötn, sem og yfir setlendi, og þeir þjóna sem mikilvæg viðfangsefni fyrir rannsóknir á jarðfræðilegri þróun og jarðvegsmyndun.
Hvað varðar útlit, eru mjúkir steinar venjulega með yfirborð sem er annað hvort slétt eða örlítið kornótt í áferð. Þeir sýna fjölbreytt úrval af litum, birtast venjulega í tónum af gráum, gulleitum-brúnum eða með ljósrauðleitum dökkum. Áferð þeirra er létt og þegar þau eru slegin gefa þau frá sér dauft, mjúkt hljóð-sem er eiginleiki sem tengist beint innri uppbyggingu þeirra lauslega pakkaðra korna og sérstakra tegundar sementefnis sem er til staðar. Vegna lítillar hörku hafa mjúkir steinar nokkurt gildi í byggingu og skúlptúr; þó er hætta á að þeir skemmist þegar þeir verða fyrir-burðarálagi eða aðstæðum sem krefjast langtíma-þols.
Innri einkenni mjúkra steina eru jafn áberandi. Kjarnasamsetning þeirra samanstendur af steinefnakornum sem eru bundin saman með sementsefnum; steinefnakornin eru að mestu kvars og feldspat, oft ásamt snefilmagni af leirsteinefnum, en sementandi efnin geta verið annað hvort kalk- eða steypuspat. Það er einmitt þessi burðarvirki sem ákvarðar gegndræpi bergsins, viðnám gegn veðrun og auðvelda vinnu. Ennfremur getur mjúkt berg innihaldið snefilmagn af lífrænum efnum eða ýmis frumefni. Þó að þessir þættir séu til staðar í litlu magni geta þessir þættir haft mælanleg áhrif á efnafræðilega hvarfgirni bergsins og hraða sem það verður fyrir veðrun og þannig tryggt að hvert einstakt eintak af mjúku bergi hafi einstaka eiginleika.